Φίλες και φίλοι
Θέλω να μοιραστώ μαζί
σας μερικές σκέψεις όχι σαν υποψήφια δημοτική σύμβουλος με την Δημοτική
Συνεργασία Ελληνικού Αργυρούπολης , αλλά σαν μια δημότισσα της Αργυρούπολης σαν
μια νηπιαγωγός που έχει καθημερινά στην ευθύνη της μικρά παιδιά , σαν μια μάνα
που τα παιδιά της δραστηριοποιούνται στα αθλητικά κέντρα του δήμου μας και
κυκλοφορούν στην πόλη μας καθημερινά.
Όταν συμβαίνει ένα
δυστύχημα η πρώτη αντίδραση του καθένα μας είναι να ρίξει κάπου τις ευθύνες. Και
μπαίνει εύλογα το ερώτημα:-μπορώ να εμπιστευθώ σε αυτόν τον δήμαρχο την
διοίκηση του δήμου για την επόμενη πενταετία;
Τα πράγματα σίγουρα θα
χειροτερέψουν αν συνεχιστούν οι πολιτικές των μνημονίων και της εξαθλίωσης. Σε
τί συνθήκες θα κληθούμε να παλέψουμε για την καθημερινότητά μας και με ποια
δημοτική αρχή θα αντισταθούμε σε αυτή τη λαίλαπα; Μπορεί ένα
αδιαμφισβήτητα τραγικό γεγονός , που οι ευθύνες αυτή τη στιγμή
αναζητούνται από τις αρμόδιες αρχές με την βοήθεια πάντα της δημοτικής μας
αρχής , να ανατρέψει την πορεία μιας παράταξης που σαν έμβλημά της και
κινητήρια δύναμή της έχει την προάσπιση των κοινωνικών δομών και την βοήθεια
στους πολίτες;
Τι να πρωτοθυμηθώ: Μητροπολιτικό
Κοινωνικό Ιατρείο με πανευρωπαική αναγνώριση , δωρεάν παιδικοί σταθμοί και
καλοκαιρινά καμπ για τα παιδιά του δήμου , αντίσταση στα μεγάλα συμφέροντα που
θέλουν να ιδιωτικοποιήσουν όλους τους ανοιχτούς χώρους σε βάρος των πολιτών,στήριξη
των εργαζομένων και των ανέργων; Τι;
Πως να ξεχάσω την
στάση προσωπικά του δημάρχου που κάνοντας απεργία πείνας έθεσε τον εαυτό του σε
κίνδυνο για το κοινό συμφέρον ενάντια στους μεγαλοεργολάβους της παραλίας
και των μπράβων των νυχτερινών κέντρων...
Και τελικά φίλες και
φίλοι μετά τον Χρήστο Κορτζίδη Ποιος; Πως;
Τι;
Η απάντηση ειναι μία: Κλείνω
τις τηλεοράσεις και τα αυτιά μου στον τηλεοπτικό κανιβαλισμό των Πρετεντέρηδων
, δεν αφήνω την μιντιακή διαπλοκή να επιβάλλει για άλλη μια φορά τις 'αξίες'
και τα πιστεύω της και...ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ...
Νικολέττα Μοσχοχωρίτη Βασιλειάδη
Νηπιαγωγός
Δημότισσα Αργυρούπολης