Του Ίκαρου Πετρόπουλου
Τον γνώρισα γύρω στο 1995 στα συνέδρια της ‘’ Ομοσπονδίας γονέων ,όπου μαζί με το Β. Ζαφειράκη, δίναμε τον ξεχωριστό
αγώνα μας για την παιδεία. Συνεργάζονταν ( ανήκε; ),νομίζω, τότε στο
ΚΚΕ, και ξεχώριζε για το δικό του ύφος, το μεστό λόγο του και την
συμπεριφορά του γενικότερα.
Ο χώρος στον οποίο καταχωρήθηκε η δημοτική
παράταξη στην οποία ηγήθηκε τη πρώτη φορά στο Δήμο Ελληνικού αποτέλεσε
θέμα της αριστεράς. Έγινε Δήμαρχος Ελληνικού και έχει
γράψει την αριστερή ιστορία του, αποδεικνύοντας ότι είναι , πράγματι,
εφικτή μια αριστερή Δημοτική πολιτική σε αστικό καθεστώς, παρά τις περί
του αντιθέτου ισχυρισμούς ευκολίας. Τα τεράστια προβλήματα και εμπόδια
που θα ναρκοθετήσουν μια τέτοια πολιτική δεν αναιρούν την ανάγκη –
χρησιμότητα ασκησής της. Οι αγώνες δεν είναι κερδισμένοι εκ των
προτέρων!.
Έχω παρακολουθήσει, όπως και πολλοί
Έλληνες, τη πρωτοπόρα Δημαρχιακή δράση του γύρω από το Ελληνικό. Στις
προηγούμενες δημοτικές εκλογές, εντύπωση έκανε πως ένας αριστερός
Δήμαρχος στο Ελληνικό εκλέγεται πάλι Δήμαρχος σε έναν μεγαλύτερο Δήμο με
αστικό πληθυσμό ( Ελληνικό, Αλιμος, Αργυρούπολις). Είχε έρθει, προσκαλεσμένος, και στο Γαλάτσι μαζί με τον Ηρ. Γκότση,
όπου μίλησε με απόλυτη ειλικρίνεια για τις δυσκολίες και τα προβλήματα
μιάς αριστερής – ριζοσπαστικής πολιτικής σε ένα Δήμο του Καλλικράτη.
Τον Χρ. Κορτζίδη, ως
Δήμαρχο Ελληνικού – Αργυρούπολης τον γνώρισαν όλοι οι Έλληνες
για τους αγώνες που έχει δώσει για τη διάσωση από τη τσιμεντοποίηση της
περιοχής του Ελληνικού και για τη πρωτοπόρα δημιουργία δομών αλληλεγγύης . Έχω την εντύπωση ότι κινήθηκε προσεκτικά και ριζοσπαστικά στα όρια του θεσμικού πλαισίου και παρ ότι έμπαινε στο ρουθούνι της εξουσίας δεν είχαν καταφέρει να τον δέσουν.
Ότι δεν μπόρεσαν τόσο καιρό, το επιχειρούν τώρα , από ένα τυχαίο γεγονός που προκάλεσε, δυστυχώς, θανατηφόρο ατύχημα.
Είναι κακόβουλα και υποκριτικά τα δάκρυα
των καναλιών και της κυβέρνησης για το δυστύχημα και τις ευθύνες του
Δήμαρχου. Μίλησαν για "κανένα μέτρο ασφαλείας ", για " δεν κατάλαβε ο Δήμαρχος τις υποχρεώσεις του " για "ποινή αργίας" ,για "παιχνίδι του Δήμαρχου" κλπ.΄
Σε ένα πελατειακό αναχρονιστικό κράτος που
λειτουργεί με κομματικούς – παραταξιακούς κανόνες , πως θα μπορούσε και
ο πιο προσεκτικός Δήμαρχος να φτιάξει ένα τέλειο Δήμο;Να κατευθύνει, δηλαδή, να καθοδηγήσει και να ελέγξει την
ιεραρχία του Δήμου και τους υπαλλήλους γενικότερα, για να κάνουν τη
δουλειά τους; Γιατί και ο πιο ικανός Δήμαρχος από μόνος του δεν αρκεί
για την αποτελεσματική Διοίκηση ενός Δήμου.
Όποιος γνωρίζει στοιχειωδώς τα των Δήμων, και ιδιαίτερα τον Δήμο Γαλατσίου, με τις τόσες πολεοδομικές και περιβαλλοντικές αυθαιρεσίες, όπως καταλήψεις κοινόχρηστων χώρων και πεζοδρομίων από επιχειρηματίες, λειτουργία του Άλσους Βέικου και των εκεί καταστημάτων χωρίς άδεια, φωτισμό και συντήρηση, το πρόβλημα με το Δημοτικό Γκαράζ, αλλά και το ‘’ Παλαι’’, όπου οι παραβιάσεις της κείμενης νομοθεσίας είναι τόσο εξώφθαλμες που ουσιαστικά ματαίωσαν την …επένδυση της Sonae – Sierra – Ακροπόλ Χαραγκιώνης αντιλαμβάνεται.
Αντιλαμβάνεται τι θα συμβεί μετά από ένα ανάλογο τυχαίο γεγονός και στο Γαλάτσι !
Αντιλαμβάνεται, επίσης, ο καλοπροαίρετος πολίτης, τον Δήμαρχο Κορτζίδη όταν λέει:
‘’ Ως Δήμος δεν είχε ανάλογη εμπειρία’’και
‘’ποιος μπορεί να είναι ήσυχος ,όταν
έχει πεθάνει ένα μικρό παιδί και πολύ περισσότερο εγώ ως Δήμαρχος; Με
βασανίζει το ερώτημα ,αν θα μπορούσα να είχα κάνει κάτι περισσότερο ,για
να μη συμβει ότι συνέβη. Αυτό που έχω να σας πω είναι ότι στις πολύ
δύσκολες συνθήκες που δουλεύει ο Δήμος με τα πολλά προβλήματα και
αρμοδιότητες και τα λίγα μέσα και πόρους που διαθέτει ,προσπαθώ με
ευθύνη και ανιδιοτέλεια να ανταποκριθώ στα καθήκοντά μου ‘’
Όποιος γνωρίζει τα των Δήμων και ιδιαίτερα τα του Δήμου Γαλατσίου
αντιλαμβάνεται τα λόγια και την ειλικρίνεια του Δήμαρχου Κορτζίδη. Δεν
ξέρω, όμως, αν απασχολούν τους περισσότερους από τους φιλόδοξους σωτήρες
της πόλης μας.