} Η Αρχή Προστασίας ∆εδοµένων Προσωπικού Χαρακτήρα έχοντας υπόψη …5. Ότι η αποθήκευση και διαβίβαση εικόνας προσώπου, η οποία συλλέγεται από σύστηµα βιντεοεπιτήρησης, που λειτουργεί µόνιµα, συνεχώς ή κατά τακτά χρονικά διαστήµατα, σε κλειστό ή ανοικτό χώρο συγκέντρωσης ή διέλευσης προσώπων, συνιστά επεξεργασία δεδοµένων προσωπικού χαρακτήρα και µάλιστα εν όλω ή εν µέρει αυτοµατοποιηµένη κατά την έννοια των άρθρων 2 στοιχ. δ' και 3 παρ. 1 του ν. 2472/1997.6. Ότι η βιντεοεπιτήρηση επιδρά στην συµπεριφορά των προσώπων που βρίσκονται σε συγκεκριµένους χώρους και, κατ' επέκταση, την κατευθύνει, γεγονός που µπορεί να δηµιουργεί ψυχολογική πίεση, καθώς ένα πρόσωπο που γνωρίζει ότι παρακολουθείται προσπαθεί να προσαρµόζει την συµπεριφορά του στις προσδοκίες εκείνου που κάθε φορά το παρακολουθεί ~ … (Αποσπάσματα από τις Οδηγίες της Αρχής Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων για την τοποθέτηση συστημάτων παρακολούθησης σε δημόσιους χώρους και ειδικότερα σε σχολεία)
Στο διάστημα αυτό, εκτός από «αγανακτισμένα» σχόλια στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης δεν υπήρξε καμία συγκροτημένη τοποθέτηση και καμιά διοργάνωση ενημέρωσης και συζήτησης εκ μέρους της δημοτικής αρχής γι’ αυτό το τόσο σημαντικό κι ευαίσθητο ζήτημα.
Παράλληλα επιχειρήθηκε να εξασφαλιστεί συναίνεση εκ μέρους των διευθυντών των σχολείων, καθώς και ν’ αποσπαστούν θετικά ψηφίσματα από συλλόγους γονέων. Εννοείται ότι η πρόταση δεν έφτασε ποτέ επίσημα στα σχολεία, ως όφειλε, ώστε να συζητηθεί από τους συλλόγους διδασκόντων, ενώ η Ένωση Γονέων έχει τοποθετηθεί αρνητικά σ’ ένα τέτοιο ενδεχόμενο.
Σαν να μην έφτανε όλη αυτή η παρασκηνιακή επιχείρηση, ο δήμαρχος έδωσε εντολή στη Σχολική Επιτροπή (που ελέγχει πλειοψηφικά) να απαγορεύσει δύο φορές στην παράταξή μας την παραχώρηση αίθουσας Λυκείου Κυριακή απόγευμα, ώστε να πραγματοποιήσουμε συζήτηση που φωτίζει τη νομική-ψυχολογική-παιδαγωγική διάσταση του ζητήματος. Την πρώτη φορά, επειδή τολμήσαμε να μοιράσουμε προσκλήσεις πριν από τη συνεδρίαση της Σχολικής Επιτροπής που επιμελώς καθυστέρησαν να συγκαλέσουν, τη δεύτερη «για να μη διχαστεί η μαθητική κοινότητα», επειδή η εκδήλωση κρίθηκε «πολιτική»
Τι είδους διχασμό στη μαθητική κοινότητα μπορεί να προκαλέσει μια συζήτηση σε αίθουσα Λυκείου Κυριακή απόγευμα, διερευνάται ακόμα. Το σίγουρο είναι ότι η συζήτηση ΓΙΑ ΤΙΣ ΚΑΜΕΡΕΣ ΣΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ γίνεται κάτι παραπάνω από αναγκαία, καθώς μια ενδεχόμενη τοποθέτησή τους δεν είναι παρά μια ακραία πολιτική πράξη. Κι η σιωπή δεν της ταιριάζει.
Παράλληλα επιχειρήθηκε να εξασφαλιστεί συναίνεση εκ μέρους των διευθυντών των σχολείων, καθώς και ν’ αποσπαστούν θετικά ψηφίσματα από συλλόγους γονέων. Εννοείται ότι η πρόταση δεν έφτασε ποτέ επίσημα στα σχολεία, ως όφειλε, ώστε να συζητηθεί από τους συλλόγους διδασκόντων, ενώ η Ένωση Γονέων έχει τοποθετηθεί αρνητικά σ’ ένα τέτοιο ενδεχόμενο.
Σαν να μην έφτανε όλη αυτή η παρασκηνιακή επιχείρηση, ο δήμαρχος έδωσε εντολή στη Σχολική Επιτροπή (που ελέγχει πλειοψηφικά) να απαγορεύσει δύο φορές στην παράταξή μας την παραχώρηση αίθουσας Λυκείου Κυριακή απόγευμα, ώστε να πραγματοποιήσουμε συζήτηση που φωτίζει τη νομική-ψυχολογική-παιδαγωγική διάσταση του ζητήματος. Την πρώτη φορά, επειδή τολμήσαμε να μοιράσουμε προσκλήσεις πριν από τη συνεδρίαση της Σχολικής Επιτροπής που επιμελώς καθυστέρησαν να συγκαλέσουν, τη δεύτερη «για να μη διχαστεί η μαθητική κοινότητα», επειδή η εκδήλωση κρίθηκε «πολιτική»
Τι είδους διχασμό στη μαθητική κοινότητα μπορεί να προκαλέσει μια συζήτηση σε αίθουσα Λυκείου Κυριακή απόγευμα, διερευνάται ακόμα. Το σίγουρο είναι ότι η συζήτηση ΓΙΑ ΤΙΣ ΚΑΜΕΡΕΣ ΣΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ γίνεται κάτι παραπάνω από αναγκαία, καθώς μια ενδεχόμενη τοποθέτησή τους δεν είναι παρά μια ακραία πολιτική πράξη. Κι η σιωπή δεν της ταιριάζει.
Σας καλούμε λοιπόν την Παρασκευή 5 Μαΐου, στις 7 μ.μ. στο Πολιτιστικό Κέντρο Ελληνικού (εντός της πρώην αμερικάνικης βάσης) όπου με τη βοήθεια της Έλλης Αμπατζή - δικηγόρου, του Λάμπρου Κερεντζή - ψυχολόγου - ψυχοπαιδαγωγού και της Κωνσταντίνας Σωτηροπούλου - σχολικής ψυχολόγου, θα διερευνήσουμε την υπόθεση «Κάμερες στα σχολεία» από όλες τις πλευρές, νομικές και παιδαγωγικές αλλά θα ασχοληθούμε και με τους τρόπους με τους οποίους μπορούμε να προστατεύουμε τα σχολεία χωρίς την προσφυγή σε συστήματα παρακολούθησης.
Λίγα λόγια για τους ομιλητές:
Έλλη Αμπατζή: Δικnγόροs, μέλοs του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών. Κάτοχοs Μεταπτυχιακού Διπλώματοs Ειδίκευσns στο Ευρωπαϊκό Δημόσιο Δίκαιο. Την τελευταία δεκαετία ασκεί μάχιμη δικηγορία σε όλουs τουs κλάδουs του δικαίου, με κύρια ενασχόληση στο διοικητικό δίκαιο και τιs εργασιακέs σχέσειs.
Λάμπροs Κερεντζήs: Ψυχολόγοs,Ψυχοπαιδαγωγόs, Οικογενειακόs Ψυχοθεραπευτήs.
Μέλοs Ελλnνικήs Εταιρείαs Συστnμικήs θεραπείαs (ΕΛΕΣΥθ). Σπούδασε Ψυχολογία & Επιστήμεs τns Εκπαίδευσns στο Paris 8 St. Denis, εκπαιδεύτηκε στην "μη κατευθυντική" Ψυχοθεραπεία (CarL Rogers) και ειδικεύτηκε στην Οικογενειακή Ψυχοθεραπεία ( BOWEN THEORY). Στο Παρίσι εργάστηκε σε κρατικά ιδρύματα ωs Ειδικόs Ψυχοπαιδαγωγόs έωs το 1996. Σήμερα εργάζεται σε δικό του χώρο σαν Συστnμικόs Ψυχοθεραπευτήs.
Συνεργάστηκε σε ιδιωτικό πρόγραμμα απεξάρτnσns από την ηρωίνη (πρόγραμμα Ναλτρεξόνns).
Κωνσταντίνα Σωτηροπούλου: Mr Σχολικήs Ψυχολογίαs - Παιδαγωγόs Προσχολικήs
και Δnμοτικήs Εκπ/σns, Υπεύθυνη ΣΕΠ Σχολικού Επαγγελματικού Προσανατολισμού
στο ΚΕΣΥΠ (Κέντρο Συμβουλευτικήs και Προσανατολισμού) Αλίμου.
Πολιτιστικό Κέντρο Ελληνικού
Δείτε τον χάρτη.